To trzecia część i ostatnia z biologicznych działań wodoru. Ale to nie pożegnanie lecz tylko zakończenie dość obszernego materiału. Będą jeszcze ciekawe artykuły ponieważ terapia wodorem molekularnym ciągle nas zaskakuje. Jeszcze nie do końca odkryta i ciągle wnikliwie badana. Naukowcy wiedząc o niemal 100 procentowym braku szkodliwości wodoru molekularnego chętnie sięgają do badań klinicznych z udziałem ludzi. To dobra wiadomość bo skraca czas badań o badania na zwierzętach. Ale do rzeczy.
Piroliza
Piroliza to zaprogramowana ścieżka śmierci komórek prozapalnych, która chroni monocyty, makrofagi i inne inwazyjne patogeny. Chociaż piroliza jest zwykle korzystna dla gospodarza, nadmierna piroliza może prowadzić do sepsy i wstrząsu septycznego. Kaspaza-1 jest istotnym czynnikiem aktywacji pirolizy, a cytokiny, IL-1β i IL-18, są głównymi dalszymi czynnikami zapalnymi w szlaku pirolizy. Wykazano ochronne działanie H2 u myszy septycznych. We wczesnych modelach uszkodzenia mózgu w krwotoku podpajęczynówkowym, sól fizjologiczna bogata w H2 może znacznie zmniejszyć ekspresję kaspazy-1 i zahamować reakcję zapalną. Ponadto w modelach uszkodzeń narządów związanych z sepsą leczenie H2 znacząco zmniejszyło ekspresję kaspazy- 1 w uszkodzonym narządzie oraz poziomy cytokin IL-1β i IL-18. Wiemy, że inhalacja płuc za pomocą H2 jest skuteczną metodą ochrony płuc dawcy przed urazem I/R. Zheng P. i in. wykazali, że białka związane z pyroptozą, NLRP3, kaspaza-1 i N-końcową domeną gasderminy D (GSDMD-N), zostały zredukowane po inhalacji płuc o 3% H 2, co oznacza, że H 2 złagodził uraz I/R płuc przez hamowanie pyroptozy u szczurów Wistar. Jednak H2 może odgrywać inną rolę regulacyjną w nowotworach. Yang i in. (2020) wykazali, że woda bogata w H2 hamuje proliferację komórek raka endometrium poprzez wyzwalanie klasycznego szlaku pyroptozy, w którym pośredniczy inflamasom (duży, wewnątrzkomórkowy białkowy kompleks prozapalny, którego funkcją jest aktywacja kaskady prozapalnej)/kaspaza-1 NLRP3 i aktywuje prozapalną cytokinę IL-1β. Białko transportujące endotoksyny HMGB1 jest niezbędne do aktywacji szlaku piroptozy kaspazy-11, a ujemna regulacja H2 na HMGB1 może również odgrywać rolę w pirolizie komórek. H 2 może wywierać hamujący wpływ na komórki rakowe poprzez apoptozę, autofagię i pirolizę. Chociaż nie ma bezpośrednich dowodów wyjaśniających mechanizm działania H2 w pyroptozie komórek, można sobie wyobrazić, że regulacja niektórych czynników jądrowych i czynników zapalnych przez H2 będzie zakłócać postęp pyroptozy . Wpływ H2 na szlak pirolizy może hamować komórki nowotworowe lub chronić normalne tkanki i komórki przed uszkodzeniem, co jest podobne do apoptozy, jak pokazano na Figurze 1.
Mechanizmy wodorowe regulują śmierć komórki. Wodór ma dwukierunkowe działanie regulacyjne na apoptozę, autofagię i pirolizę. Kiedy pojawia się stan zapalny, komórki inicjują apoptozę, autofagię i piroptozę, aby przystosować się do zmian środowiskowych, podczas gdy wodoroterapia łagodzi wywołaną zapaleniem nadmierną zaprogramowaną śmierć komórek poprzez regulację transkrypcji genów. Kiedy pojawia się nowotwór, wodór odgrywa rolę przeciwnowotworową, promując apoptozę komórek, autofagię i pirolizę.
Mechanizmy i perspektywy H 2 dla COVID-19
Ciężkie ostre zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc i zwłóknienie płuc wywołane przez koronawirusa choroby koronawirusowej 2019 (COVID-19) wywołane przez koronawirus 2 zespołu ostrej niewydolności oddechowej (SARS-CoV-2) szybko rozprzestrzeniło się na całym świecie w krótkim czasie, z prawie 185 milionów potwierdzonych przypadków i około czterech milionów zgonów. To dane oficjalne, ale wiemy, że dokumentacja, testy i leczenie mają wiele do życzenia co do ich rzetelności i prawdziwości. Tak i te dane będą obarczone dużym błędem zarówno matematycznym jak i merytorycznym. Większość przypadków z COVID-19 objawia się chorobą układu oddechowego, zaczynając od gorączki i suchego kaszlu, a następnie duszności z niewydolnością oddechową. Około 80% zakażonych osób może wyzdrowieć bez hospitalizacji, u pozostałych (20%) dojdzie do zapalenia płuc i ciężkiego zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), a u około 5% pacjentów rozwinie się ciężki ARDS ( Cascella i wsp., 2021). Obecnie udowodniono, że niewiele terapii jest w stanie szybko złagodzić objawy ze strony układu oddechowego i kontrolować postęp choroby.
Kiedy dochodzi do infekcji, makrofagi pęcherzykowe i naciekowe komórki odpornościowe są aktywowane w celu uwolnienia cytokin prozapalnych w pęcherzykach i oskrzelikach. Niedotlenienie pęcherzyków płucnych dodatkowo indukuje kaskady zapalne, prowadząc do wytwarzania nadmiaru ROS i aktywacji czynników indukowanych hipoksją (HIF-1α) oraz czynnika jądrowego kappa B (NF-κB) ( Dukhinova i wsp., 2021 ). Dlatego uważa się, że terapia przeciwzapalna i antyoksydacyjna jest niezbędna w przypadku ciężkiego COVID-19. Zapalne burze cytokin, wywołane przez nadaktywny układ odpornościowy gospodarza, mogą prowadzić do ostrego zapalenia płuc, a nawet śmierci ( Xu i wsp., 2020 ).
U pacjentów z COVID-19 poziomy IL-6 i IL-10 w surowicy są dodatnio skorelowane z nasileniem choroby, co wskazuje, że cytokiny zapalne mogą być wskaźnikiem rokowania choroby ( Han i wsp., 2020 ). Wdychanie 2% H2 znacząco zmniejszyło liczbę komórek zapalnych i poziomy genów TNF-α, IL-6, IL-17 i IL-23 w płynie z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego w modelu zwierzęcym ( Liu i wsp., 2017 ). Wang ST i in. (2020) wykazali również, że 45 minut inhalacji gazem H2 osłabia zapalenie dróg oddechowych u pacjentów z astmą i POChP poprzez hamowanie poziomów MCP-1, IL-4 i IL-6. Dlatego wczesne użycie H 2 u pacjentów z COVID-19 może potencjalnie tłumić burze cytokinowe i ostre uszkodzenie płuc.
Produkcja mitochondrialnych ROS występuje zwykle we wczesnym stadium uszkodzenia komórki, co może prowadzić do zniszczenia błony komórkowej komórek nabłonka pęcherzyków płucnych i inaktywacji surfaktantu, zwiększając w ten sposób przepuszczalność błony, prowadząc do zwiększonego wycieku białek do pęcherzyków płucnych. Jednak pomimo szybkiej wentylacji tlenowej, zapalenie dróg oddechowych i wysięk lepkiego śluzu w oskrzelikach i pęcherzykach płucnych sprawiają, że natlenienie krwi jest nieefektywne w ciężkim COVID-19, ponieważ O 2 nie może łatwo przenikać przez czopki śluzu. Ze względu na małą masę cząsteczkową H2 może podnieść natężoną pojemność życiową i zmniejszyć całkowity opór układu oddechowego ( Feng i wsp., 2019 ). Ponadto H 2 może łagodzić duszność u pacjentów z POChP poprzez hamowanie gromadzenia się śluzu oskrzelikowego i przerostu komórek kubkowych. Co więcej, wentylacja wysoko stężonym tlenem u pacjentów z niskim poziomem SpO2 ( saturacji) może wytwarzać szkodliwe wolne rodniki ponadtlenkowe, co dodatkowo paraliżuje czynność płuc. Dlatego dla pacjentów z COVID-19 inhalacja H2 może stanowić skuteczne rozwiązanie zarówno w przypadku niedotlenienia, jak i stresu oksydacyjnego, zmniejszając w ten sposób wydzielanie cytokin.
Z mojej praktyki wiem ilu osobom wodór molekularny pomógł w czasie infekcji wirusowej i nie doszło do ostrego zapalenia płuc. Możliwe nawet, że osoby te czytają ten artykuł.
Zaproponowano różne przeciwutleniacze, aby zapobiec peroksydacji lipidów przez surfaktanty płuc, takie jak koenzym Q10 i witamina E, które nie były tak skuteczne jak H2 . Badania wykazały, że w zwierzęcych modelach zapalenia dróg oddechowych, interwencja z różnymi stężeniami H2 może zmniejszyć markery stresu oksydacyjnego MDA i poprawić enzymy antyoksydacyjne GSH w surowicy i tkance płucnej ( Zhang N. i wsp., 2018 ; Huang i wsp., 2019 ). Co ważne, doniesiono, że interwencja w pożywkę bogatą w H2 łagodzi wywołane napromienianiem uszkodzenia linii ludzkich komórek nabłonka płuc A549 poprzez zmniejszenie wytwarzania ROS ( Terasaki i wsp., 2011 ) .
Ważne jest to, że terapia wodorem molekularnym nie wprowadza żadnego ryzyka ani też nie ma działań niepożądanych i/lub skutków ubocznych czego nie można powiedzieć o inhalacji tlenem O2 .
Osobiście bardzo zachęcam do korzystania z terapii wodorem molekularnym prewencyjnie ale koniecznie przy każdych infekcjach dróg oddechowych i/lub innych chorobach układu oddechowego.
Oczywiście spektrum dobroczynnego i leczniczego działania wodoru jest znacznie więcej ale tu ograniczam się do głównego tematu.
Istnieje więcej badań wykazujących, że H 2 zmniejsza wytwarzanie ROS w komórkach nabłonka pęcherzyków płucnych, łagodzi uszkodzenia bariery nabłonkowej pęcherzyków, poprawia wymianę gazową pęcherzyków i zmniejsza uszkodzenia komórek. Mam więc powody, by sądzić, że H2 może skutecznie łagodzić zapalenie płuc COVID- 19 poprzez neutralizację stresu oksydacyjnego. W niedawnym wieloośrodkowym badaniu klinicznym zauważono, że naukowcy zastosowali mieszankę gazowego H 2 i tlenu (O 2 ) (66% H 2 ; 33% O 2 , gaz Browna), generowaną przez wodę elektrolizowaną, podawaną pacjentom z COVID-19. Poprawę objawów klinicznych zaobserwowano u znacznie większego odsetka pacjentów w grupie leczonej, którzy wdychali mieszaninę H 2 i O 2, niż u pacjentów z grupy kontrolnej, którzy otrzymali klasyczną tlenoterapię, chociaż randomizacji nie zastosowano ze względu na pilną potrzebę opanowania epidemii . Podobnie, stosowanie H2 poprawia stopień wykorzystania O2 , zmniejsza zużycie O2 i poprawia wytrzymałość wysiłkową, tak jak u zdrowych ludzi. Wdychanie mieszanego gazu O 2 i H 2 może rozszerzyć oskrzeliki i zmniejszyć wysiłek wdechowy, a tym samym promować wchłanianie O 2 przez pęcherzyki . Indukowana SARS-CoV-2 aktywacja szlaku sygnałowego apoptozy p53 w limfocytach może odgrywać ważną rolę w rozwoju limfopenii pacjentów H2 może wywierać działanie antyapoptotyczne na limfocyty krwi obwodowej, co jest korzystne dla COVID-19. Co więcej, H2 może również zwiększać białka surfaktantów, aby dodatkowo zapobiegać uszkodzeniom płuc , i może być stosowane w profilaktyce i leczeniu pacjentów z COVID-19. Jako przełomowe wydarzenie, ostatnie publiczne raporty Chińskiej Narodowej Komisji Zdrowia i Chińskiego Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom, chińskie wytyczne kliniczne dotyczące diagnostyki i leczenia zapalenia płuc COVID-19 (wydanie siódme) wydane przez Chińską Narodową Komisję Zdrowia zalecają wdychanie O 2 zmieszany z gazem H 2 (33,3% O 2 i 66,6% H 2 ), co stawia H 2 na czele współczesnych badań nad terapeutycznymi gazami medycznymi.
Trzeba pamiętać, że stosowanie gazu Browna inaczej HHO (33,3% O 2 i 66,6% H 2 ) było użyte w badaniach u ludzi chorych na choroby płuc. Tam lekarz decydował o potrzebie dodatkowego tlenu u pacjenta dla ratowania jego zdrowia i/lub życia.
Zdrowi ludzie lub ze zmniejszoną saturacją nie powinni sięgać po mieszankę (33,3% O 2 i 66,6% H 2 ) ponieważ nadmiar tlenu ma wiele skutków ubocznych i może być szkodliwy dla zdrowia.
Jeffreya S. Coopera ; Prabina Phuyala ; Neal Shah w swoim artykule z przeglądu badań piszą – warunki kliniczne, w których występuje zatrucie tlenem, dzielą się głównie na dwie grupy; jeden, w którym pacjent jest narażony na bardzo wysokie stężenia tlenu przez krótki czas, a drugi, w którym pacjent jest narażony na niższe stężenia tlenu, ale przez dłuższy czas. Te dwa przypadki mogą skutkować odpowiednio ostrą i przewlekłą toksycznością tlenu. Toksyczność ostra objawia się głównie działaniem na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), podczas gdy toksyczność przewlekła dotyczy głównie płuc. Ciężkie przypadki toksyczności tlenu mogą prowadzić do uszkodzenia komórek i śmierci. Do osób szczególnie narażonych na zatrucie tlenem należą pacjenci poddawani tlenoterapii hiperbarycznej oraz narażonych na długotrwałe działanie wysokiego poziomu tlenu, wcześniaków i nurków podwodnych itp. W tym opracowaniu dokonano przeglądu etiologii, prezentacji, oceny i leczenia skutków toksyczności tlenu oraz dokonano przeglądu roli zespołu interdyscyplinarnego w ocenie, diagnozowaniu i leczeniu choroby. Link na końcu artykułu.
W połączeniu z powyższymi badaniami, stawiam hipotezę, że inhalacja wodorem molekularnym H2 może być obiecującym podejściem do złagodzenia COVID- 19 poprzez hamowanie do pewnego stopnia stresu oksydacyjnego, stanu zapalnego i apoptozy.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK430743/
